Witamy na stronach Górnośląskiego Centrum Kultury w Katowicach!

FRAGMENT
Pokaz kolekcji Fundacji Sektor

Fundacja SEKTOR powstała w 2007 roku jako organizacja pozarządowa zajmująca się sztuką współczesną. Fundacja prowadzi ożywioną działalność na wielu polach obejmujących produkcję i koordynację kilkumiesięcznych projektów artystycznych łączących ekspozycje stałe z jednorazowymi wydarzeniami (performance, pokazy wideo, akcje), produkowanie wystaw indywidualnych i grupowych artystów polskich, takich jak projekt „Mechaniczna Pomarańcza” i międzynarodowych w tym „II Biennale Sektor Sztuki” czy wymiana artystyczna „Cross Over”, organizowanie sympozjów dotykających ważnych zagadnień współczesnej sztuki i kultury, a także działalność edukacyjna w formie cyklu wykładów o zróżnicowanej formule przeznaczonych dla szerokiej publiczności oraz spotkań autorskich i warsztatów z artystami w ramach programu Silesian Art School.

Podejmowane przedsięwzięcia opierają się na założeniu, że sztuka istnieje w kontakcie; dlatego też inicjujemy spotkania ze sztuką w różnorodnych sytuacjach typowych i zupełnie nowych dla jej percepcji. Od początku swej działalności Fundacja współpracuje z autorską Galerią Sektor I mieszczącą się obecnie w Centrum Kultury Katowice im. Krystyny Bochenek, która została założona w 1998 roku przez artystę Leszka Lewandowskiego, a jej specyfiką jest prezentacja współczesnych, alternatywnych i progresywnych trendów, kierunków i tendencji panujących w sztuce, zarówno w malarstwie, jak i działaniach przestrzennych, wideoart oraz performance.

Fundacja realizuje także wystawy i projekty z partnerami na świecie, m.in. z Anya Tish Gallery (Houston, USA), Kloster Bentlage (Niemcy), ARC Projects (Bułgaria), Galeria Plan B (Rumunia), Galeria Michal (Czechy), Galeria Trafo (Węgry), Skuc Gallery (Słowenia).

Owocem tak różnorodnych działań w zakresie sztuk wizualnych oraz szerokiej współpracy z artystami jest powstająca równolegle kolekcja sztuki nowoczesnej , na którą składają się zarówno dzieła artystów, jak i materialne pozostałosci projektów artystycznych będące mniej lub bardziej efemerycznym śladem pracy twórczej i dokumentacją techniczą działalności artystycznej. Problematyka wynikająca z treści kolekcji jest bardzo zróżnicowana; natomiast rysem wspólnym całości jest oscylacja wokół sztuki zangażowanej, często krytycznej.

Pierwsza wspólna z Galerią Sektor I prezentacja kolekcji Fundacji miała miejsce w 2009 r. w Ljubljanie, drugą samodzielną już ekspozycję Fundacja zaprezentuje w Katowicach. Jest to fragment kolekcji z dziełami artystów związanymi wieloletnią współpracą i przyjaźnią z Galerią Sektor I i Fundacją Sektor, w większości jeszcze nie prezentowanymi w regionie śląskim. Zaprezentowane będą dzieła takich artystów jak; Robert Kuśmirowski, Grzegorz Klaman, Basia Bańda, Stanisław Dróżdż, Grzegorz Sztwiertnia, Andrzej Szewczyk, Leon Tarasewicz, Tomasz Ciecierski, Leszek Lewandowski, Paweł Althamer, Jiri Suruvka, Arti Grabowski, Tomasz Struk, Rafał Bujnowski, Zbigniew Warpechowski, Mikołaj Smoczyński.

kurator: Monika Lewandowska


A.Szewczyk, Na zdrowie malarzom , 1979r


Leszek Lewandowski, Polski System Antyrakietowy , 2008r

SMOG festival performance

22 – 24 października 2010

Spotkania artystów performance służą swobodnej wymianie doświadczeń i energii. Twórcze konfrontacje mają ogromny potencjał, zwłaszcza jeśli mają okazję zaistnieć w gronie skrajnie zróżnicowanym. W tym przypadku spotykają się klasycy performance cieszący się zasłużoną sławą oraz młodzi artyści, którzy na polu sztuki stawiają dopiero pierwsze kroki – mają niewielkie doświadczenie, ale nie są już debiutantami.

Każdy kolejny projekt kuratorski Tatarczuka jest pomyślany w inny sposób niż poprzedni. Kluczem, według którego dobierał obsadę Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Performance w Katowicach stało się zawężenie optyki do trzech wybranych artystów performance – Janusza Bałdygi, Ewy Zarzyckiej i Jiri’ego Suruvkii oddanie decyzji dotyczącej składu osobowego festiwalu w ich ręce. Ideę można porównać do budowania sieci czy też tworzenia mapy sztuki performance, w której każde kolejne ogniwo przechodzi w następne ujawniając stopniowo faktyczny obraz sceny performance.

Janusz Bałdyga , Jiri Suruvka i Ewa Zarzycka to niezwykle aktywni artyści intermedialni, którzy związali swoją artystyczną drogę ze sztuką performance. Każdy z nich jest zaangażowany w projekty edukacyjne, które prowadzą na szeroką skalę z dużym sukcesem, mają także ogromne rzesze wychowanków. Janusz Bałdyga jest jednym z nielicznych polskich artystów prowadzącym od lat warsztaty z obszaru performance.

Każdy z nich zaproponował pięcioro młodych artystów , którzy ich zdaniem mają duży potencjał i są godni uwagi. Przyjęta formuła jest sposobem na odkrycie i pokazanie artystów nierozpoznanych – stawianie na to, co nowe i nieznane szerszej publiczności, jest ryzykiem kuratora i jednocześnie wartością projektu. Tatarczuk przenosząc częściowo punkt ciężkości na artystów, czyni ich niejako współkuratorami projektu. Dzięki temu widz ma szansę otrzymać interesującą mieszankę, w której indywidualne preferencje kuratora mieszają się z wyborami samych artystów. Rezygnacja z wszechwładzy kuratora i rozwiązanie problemu w sposób nieco bardziej demokratyczny ma swoje mocne uzasadnienie. Festiwalowy świat performance funkcjonuje jak zamknięty system naczyń połączonych – na kolejnych spotkaniach pojawiają się ci sami artyści, nazbyt komfortowe warunki powodują stagnację i brak przepływu. Zbyt duży spokój skutecznie tępi ostrze sztuki performance i wdraża ją w schemat. Przyjęta przez organizatorów formuła jest próbą zrobienia wyłomu w tym systemie.

Kurator projektu jest przeciwnikiem przeglądów młodej sztuki. Pokazywanie nowych trendów w oderwaniu od historycznego kontekstu jest łatwą pułapką. Często okazuje się bowiem, że to co świeże i krytyczne jest przeredagowaną wersją tego, co niegdyś uchodziło za wywrotowe, a „nowości” okazują się zręcznie opakowanym starociem, które czas zepchnął w niebyt. Natomiast zestawienie pokoleniowo różnych twórców ma szansę wyprodukować interesujące sprzężenia, pokazać rozmaite zainteresowania i kierunki rozwoju sztuki performance, być może jej przyszły kształt. W tym przypadku napięcia budowane są na styku różnych pól – zarówno narodowościowych, historycznych, kulturowych jak i metrykalnych. Konfrontacja młodych artystów z mistrzami i odwrotnie może być zarzewiem ciekawych i nieprzewidzianych historii, posiada także niewątpliwy aspekt edukacyjny. Nakreślenie szerokiego kontekstu umożliwia zbadanie rzeczywistej kondycji sztuki performance.
Wybór miejsca na organizację Festiwalu Sztuki Performance właśnie w Katowicach nie jest przypadkowy, bowiem województwo śląskie, a szczególnie jego stolica nie są kojarzone z prężnie działającymi ośrodkami sztuki alternatywnej w tym performance, stanowią raczej niszę na mapie kulturalnej Polski. Organizacja tego rodzaju festiwalu jest próbą wypełnienia swoistej białej plamy w atlasie sztuk wizualnych.

SZCZEGÓŁOWY HARMONOGRAM FESTIWALU WKRÓTCE

newsletter